1604 – Sandomierz na Wisłą, klasztor i szpital niosący pomoc ofiarom Wisły;

1775 – druk pierwszej książki z zakresu ratownictwa „ O ratowaniu tonących”;

1775 – Wrocław - ogłoszenie Edyktu Prędkiego Ratowania wydany przez króla Prus Fryderyka II;

1820 – wydano w e Lwowie „Nauka o sztuce ratowania” Karol Herlitz /zawarto w pozycji sposoby ratowania i holowania, opisano również przyrządy i przybory przydatne w ratownictwie;

1869 – Wadowice – książka J. Gawlika „Ratowanie osób nagłą utratą życia zagrożonych”;

1898 – Kalisz – powstaje Carskie Towarzystwo Ratowania Tonących;

1900 – Warszawa – pierwsze zawody ratowników;

1901 – Warszawa – Petersburskie Towarzystwo Ratowania Tonących;

1902 – L. Wernic „Jak ratować tonących”;

1922 – Polski Związek Pływacki;

1925.04.20 – Komisja ds. ratownictwa przy PZP;

1927 – 29 czerwca Dniem Ratownika;

1952 – ratownictwo wchodzi w zakres programu nauczania AWF;

1958 – książka skrypt M. Witkowskiego „Ratowanie tonących”;

1962.04.11 – powstaje WOPR (Zarządzenie 74 Głównego Przewodniczącego Komitetu Kultury Fizycznej i Sportu) na podstawie tymczasowego regulaminu;1965.11 – Poznań – Pierwszy Ogólnopolski Sejmik WOPR;1967.10.09 – na mocy decyzji Ministra MSW WOPR uzyskuje osobowość prawną;1969.04.20 – Warszawa – Pierwszy Zjazd Krajowy WOPR;

1970.09 – Lizbona; Polska wchodzi do FIS, a składki płaci od 01.01.1971r.;

1994 – z połączenia FIS i WLS powstaje ILS, której Polska jest członkiem.